Wyczerpanie
Nie to zmęczenie po długim dniu.
Lecz to, które zostaje.
Depresja
Kiedy nawet dobre dni nie wydają się już lekkie.
Przewlekły ból
Kiedy ciało wysyła sygnały – i nikt nie wie dlaczego.
Koncentracja
Kiedy myśli się rozpraszają, mimo że człowiek się stara.
Do zmęczenia, które rzekomo ma być “normalne”.
Do diagnoz, które zarządzają objawami, ale nie znajdują rozwiązań.
Do poczucia, że nie jest się do końca sobą.
Przyzwyczailiśmy się nawet do pomieszczeń, w których żyliśmy.
I nie zadaliśmy najbardziej oczywistego pytania:
A co, jeśli to nie leży w nas?
Wtorek, 16 czerwca 2026 - od 19:00
Premiera książki w Ozon / Pforzheim
Andreas i Monika Pross przedstawią swoją książkę Dicke Luft (Deutsch) i przeczytają wybrane fragmenty swojej osobistej historii.
Opowiedzą osobiście o tym, jak powstawała książka, przeczytają krótki wybór fragmentów historii i porozmawiają o tym, dlaczego zamknięte pomieszczenia, złe powietrze i niewidoczne obciążenia tak głęboko zmieniły ich życie.
Po spotkaniu będzie okazja do pytań, wymiany myśli i osobistych rozmów.
ZŁE POWIETRZE to nasza historia o tym, jak przez lata walczyliśmy z objawami, które pozornie nie miały żadnej przyczyny.
Wyczerpanie, ból, dezorientacja, wątpliwości – i poczucie, że powoli traci się samego siebie.
Medyczne wyjaśnienia pozostawały niesatysfakcjonujące, terapie działały tylko krótko albo wcale. Aż egzystencjalny punkt zwrotny zmusił nas do zakwestionowania wszystkiego, co uważaliśmy za oczywiste – także powietrza w pomieszczeniach i klimatu, w którym żyliśmy każdego dnia.
A co, jeśli nie niezwykłość nas niszczy, lecz codzienność?
A co, jeśli pomieszczenia, w których żyjemy, pracujemy i śpimy, wpływają na nasze zdrowie i sprawność poznawczą silniej, niż przypuszczamy?
A co, jeśli podwyższone stężenia CO₂, złe powietrze albo chemiczne emisje (VOC) mogą nasilać objawy, a my tego nie zauważamy?
W konfrontacji z niewidzialnym powietrzem otoczenia zaczyna się poszukiwanie śladów, które łączy osobiste doświadczenie z badaniami naukowymi – od pomiarów i nawyków wentylacyjnych po pytanie, jak dopływ świeżego powietrza może wpływać na ciało i myślenie.
ZŁE POWIETRZE opowiada o stracie i bezsilności, o oporze i zwątpieniu – ale także o nowym sposobie postrzegania i ostrożnej nadziei, że zmiana jest możliwa.
To książka o tym, czego nie widzimy.
I o tym, co się dzieje, gdy zaczynamy traktować to poważnie.
Wideo jest ładowane z zewnętrznej zawartości dostarczonej przez YouTube. Dane mogą być przesyłane, a pliki cookie mogą być ustawiane. Kliknij na podgląd, aby załadować wideo.
Nie opowiadamy tej historii dlatego, że od początku byliśmy przekonani. Wręcz przeciwnie.
Przez długi czas możliwa przyczyna naszych dolegliwości wydawała nam się zbyt banalna, zbyt oczywista, by brać ją poważnie pod uwagę. Powietrze. Pomieszczenia. Codzienność. Nic z tego nie brzmiało jak wyjaśnienie lat fizycznych i psychicznych zmian. Gdybyśmy nie przeżyli tego sami, prawdopodobnie byśmy w to nie uwierzyli.
Próbowaliśmy wielu rzeczy. Zmienialiśmy dietę. Rozpoczynaliśmy terapie. Akceptowaliśmy diagnozy. Pracowaliśmy nad sobą. Zawsze zakładając, że przyczyna musi być złożona, rzadka, może genetyczna albo zrządzeniem losu. To, że właśnie coś tak niewidzialnego i zwyczajnego mogłoby odgrywać rolę, było sprzeczne z naszym własnym myśleniem.
Właśnie dlatego o tym opowiadamy.
Nie dlatego, że obiecujemy proste odpowiedzi.
Nie dlatego, że wierzymy, iż znaleźliśmy uniwersalne rozwiązanie.
Lecz dlatego, że doświadczyliśmy, jak łatwo przeoczyć to, co oczywiste – i jak zasadniczo może zmienić się postrzeganie, gdy zaczyna się traktować to poważnie.
Opowiadamy tę historię, ponieważ sami bylibyśmy ostatnimi, którzy by w nią uwierzyli.
Nasza książka opowiada osobistą historię. Ale nie zatrzymuje się na osobistych wrażeniach, wspomnieniach i przypuszczeniach. Wiele z opisanych przez nas doświadczeń zestawiliśmy z pomiarami, obserwacjami i badaniami naukowymi.
Dicke Luft w niezwykły sposób łączy doświadczenia dwojga ludzi z pytaniem, co badania już sugerują na temat powietrza w pomieszczeniach, substancji szkodliwych, objawów i przewlekłych obciążeń. Nie jako ostateczny dowód. Nie jako diagnozę medyczną. Lecz jako poszukiwanie śladów pomiędzy doświadczeniem a nauką.
Spis przypisów końcowych pokazuje, do jakich badań, tekstów fachowych i źródeł odnosimy się w książce. Uwidacznia, że za naszą historią stoi nie tylko osobiste zaangażowanie, ale także próba starannego uporządkowania tego, czego doświadczyliśmy.
Próbka czytelnicza jest ładowana z zewnętrznej zawartości dostarczonej przez Mentoren Verlag. Dane mogą być przesyłane, a pliki cookie mogą być ustawiane. Kliknij na podgląd, aby załadować próbkę czytelniczą.
